tips leven op gevoel

Op gevoel leven. Hoe doe je dat?

In Persoonlijke experimenten by Peter3 Comments

Op gevoel leven. Hoe werkt dat eigenlijk, leven op gevoel. Wat zijn tips om meer je intuïtie te volgen? Zeker als je dat niet gewend bent. Hoe doe je dat? Mijn project voor deze maand is om te ontdekken hoe ik meer op gevoel kan leven. 

Leven op gevoel 

Leven op gevoel. Eerlijk is eerlijk, ik vind dat best complex. Ik ben rationeel. Ik houd van technologie, modellen, theorieën, data en getallen. Als ik wil gaan leven op gevoel dan moet ik dat eigenlijk allemaal loslaten

Voor mij is leven op gevoel beter luisteren naar mijn lichaam, geest en intuïtie. Wat heb je daarvoor nodig? Is dat introspectie (wat voel ik, wat ervaar ik en wat doet dat met me?). Is dat reflectie (door gesprekken, in mezelf of door het schrijven in een dagboek)? Kunnen de inzichten van mijn andere experimenten en projecten me nog helpen? Denk aan mediteren bijvoorbeeld.

Ik ga het doen. Leven op gevoel. 

Beter luisteren naar intuïtie 

Waarom dit project deze maand? Ik neem je graag mee in mijn eigen gedachten en ontdekkingen daarin de laatste maanden. Eigenlijk zijn het een drie sporen die samenkomen.

De eerste is een gevoel dat me al wat langer bekruipt. Als je mijn blog en projecten al wat langer volgt, dan weet je dat ik technologie, metingen en data heel interessant vind. Maar af en toe begint het te knellen. “Wordt het allemaal niet teveel?” vraag ik mezelf soms af. “Waarom moet ik op allerlei vlakken excelleren? Waarom moet ik dat allemaal ook bijhouden?” 

De tweede is een fenomeen dat jij vast ook wel herkent. De theorie heeft ook een naam, maar wat dat is weet ik niet meer. Het gaat erom dat als jij ergens mee bezig bent, dat jij dat opeens overal om je heen opmerkt. Het bekendste voorbeeld is dat als jij bepaald merk auto koopt, je dit merk auto veel vaker ziet. Een bekende uitspraak is dat je niet denkt wat je ziet, maar je ziet wat je denkt.

PS. Nadat ik dit artikel publiceerde, wist één van mijn lezers mij te vertellen hoe dit heet. Het heet het Baader-Meinhof fenomeen. Een andere naam is ‘frequentie-illusie’. 

Het leven is niet continu pieken

Voor mij was dat ook zo. Het gevoel dat ik beschreef was aanwezig in mijn hoofd. Vervolgens komt dat in één week op drie verschillende manieren terug. Een podcast interview met Chi Chiu (Chivo) waarin we praten over “niet continu pieken” en het belang van rust inbouwen. Een journaliste van Trouw met wie ik een gesprek hebben waarin we praten over “het nut van altijd willen meten en optimaliseren”. Een artikel op de blog van Tim Ferriss over het nut van ‘deloading’ (link). 

Dat kan geen toeval zijn. Dat is gewoon onmogelijk.

IMG_5010

Een foto uit Essaouira (Marokko). Reizen doet me altijd nadenken over de vraag of iedereen zo bezig is het het leven als hier in Nederland. Is het leven daar meer op gevoel dan ratio?

Het derde spoor vind ik ook leuk om te noemen. Begin van dit jaar heb ik mijn lezers gevraagd wat voor experiment ik zou moeten doen. Daar kwamen een heleboel leuke reactie op die ik zeker nog een keer ga doen. Maar één opmerking was “of je een keer een maand geen experiment moet doen. Een keer niet ergens mee bezig te zijn”. 

Dat ga ik doen. Een maand geen metingen of optimaliseren. Maar een maand leven op gevoel. Beter luisteren naar mijn intuïtie.  

Stoppen met quantified self

Het is niet alleen mezelf. Gelukkig maar, volgens mij is een tegenbeweging op gang gekomen. Wat overigens helemaal niet gek is. Elke beweging zet weer een tegenbeweging in gang.

Wat bedoel ik daarmee?

In de maatschappij gaat het heel erg om excelleren en presteren. Het liefst kunnen we dat kwantificeren en daar is ook geen stoppen meer aan. Hoe je het ook wendt of keert, het meten van ons leven wordt onderdeel van het alledaagse leven. Toiletten die je ontlasting testen. Matrassen die meten hoe goed je slaapt. Een smartphone die je stem kan analyseren om te bepalen wat je humeur is.

Dat verzin ik allemaal niet én ik vind dat ontzettend fascinerende ontwikkelingen.

Het is daarom niet zo gek dat er een tegenbeweging op gang komt. Neem een onderzoek dat onlangs in de media kwam. Het meten van een activiteit in het leven maakt het minder leuk (link). Persoonlijk ben ik het overigens niet helemaal eens met de conclusies in het artikel, omdat het volgens mij ook gaat om de intentie van het meten. Als dat negatief is (zoals “ik moet afvallen”) dat maakt het meten dat niet ineens positief. 

Gek worden van al je persoonlijke metingen

In het interview met Trouw moest ik ook denken aan het subliem artikel over een vrouw die gek werd van al haar metingen (link). Voor mij heel herkenbaar, ik had het niet beter kunnen opschrijven. Maar ik denk dat het bij mij niet zover zou komen. 40 onderdelen van je leven elke dag meten? Ik bepaal wat ik meet en bijhoud aan de hand van mijn doel voor die maand. Of ik doe metingen die mij totaal geen moeite kosten, zoals met een slaapsensor mijn slaap meten (interne link).

Als het meten en verbeteren van je leven datzelfde leven gaat overheersen?

Dan moet je oppassen. 

Tips om te leven op gevoel (wat doe ik wel)

Deze maand geef ik mij eraan over. Leven op gevoel en intuïtie. Voor hetzelfde geld is dit het einde van de blog zoals jullie die kennen. In ieder geval wat betreft de metingen en persoonlijke experimenten. 

Toch verwacht ik dat niet.

Daarvoor heb ik er al teveel inzichten over mezelf uitgehaald en vind ik het te leuk. 

Anyway, met wat voor dingen stop ik eigenlijk? Ik stop met het meten van mijn bewegingen via een activity tracker en een app op mijn smartphone. Trainingen ook niet meer registeren met mijn hartslagmeter of met Strava. Niet meer rennen met een horloge om. Mijn weegschaal gaat in de kast. De slaapsensor gaat uit het stopcontact. Geen stress meer meten. Stoppen met het loggen van mijn activiteiten op de laptop.

Een aantal dingen blijf ik nog wel doen. Maar wees gerust, die zijn niet technologie gerelateerd. Een gewoonte die ik sinds een maand of 6 bijna altijd dagelijks doe is mediteren. Dat blijf ik doen. Wel met een timer, dat loslaten durf ik nog niet. Ik ben dan bang dat ik na 3 minuten al het gevoel heb dat ik klaar ben. Eigenlijk geeft de afbakening van de timer mij daar de ruimte om mij er echt aan over te geven.

Mmm, best een interessant inzicht eigenlijk. 

dagboek tips

Schrijven in mijn dagboek en mediteren zijn twee dingen die ik actief doe om te weten komen wat ‘leven op gevoel’ voor mij betekent.

Mijn dagboek is belangrijk

Iets anders wat ik blijf doen en waarschijnlijk extra waardevol is, is het schrijven in een dagboek. Vlak voordat ik ga slapen en nadat ik wakker ben geworden, schrijf ik in een dagboek. Daarin schrijf ik mijn verwachtingen van de dag (ochtend), waar ik dankbaar voor ben (ochtend), wat mooi was aan de dag (avond), wat ik heb geleerd (avond), wat beter kon (avond) en affirmaties (ochtend en avond). 

Zo leef je meer op gevoel

Hoe was het voor me? Een maand geen dingen meten, monitoren en registreren.

Een bevrijding?

Opluchting?

Ja en nee. Eerlijk gezegd vond ik het wel fijn om een keer wat minder bezig te zijn met technologie. Het neemt toch wel wat mentale ruimte in beslag. Er was minder gedoe. 

Er was één keer dat ik wel miste. Dat is toen ik ging trainen op de racefiets. In sporten zoals Crossfit of hardlopen miste ik het eigenlijk niet zo. Maar met wielrennen was het toch anders. Misschien heeft het te maken met de directe feedback die je krijgt. Ik vind het altijd heel fijn om te weten hoe hard ik fiets en met name mijn hartslag. 

Mijn hartslag is een fijn ijkpunt voor mij om te bepalen of ik niet te hard of te zacht fiets. Ja, dat laatste gebeurt me ook wel eens. 

Leven met gevoel

Misschien is het omdat ik me er bewuster van was. Of omdat ik minder met de rationele kant van mijn leven bezig was, had ik meer ruimte voor gevoel. 

Heel concreet dan.

Een vriend van mij maakte persoonlijk een moeilijke tijd door. Maar het was geen directe vriend meer. Of een goede vriend, als je dat soort labels op mensen kan plakken. We hadden eigenlijk geen echt contact meer gehad in de laatste anderhalve jaar. Toch had ik het gevoel dat ik iets voor hem moest doen. Als ik meer rationeel had gedacht, dan was ik uiteindelijk niet op een maandagavond ruim 3,5 uur in de auto naar hem en weer terug gereden. 

Gelukkig, ik ben geen rationeel neurotische robot

Achteraf dan? Het voelde goed en het is ook prima. In die zin dat ik nu ook niet direct iets verwacht. Dat de relatie weer sterker wordt. Of het contact intensiever. Dat maakt me eigenlijk niet uit.

Daarmee ben ik ook niet een rationeel neurotische robot. Dat ben ik sowieso niet, maar om af en toe stil te staan bij beslissingen die je maakt en de afwegingen die je daarbij hebt. 

Ik denk dat het wel goed is. 

2 tools: dagboek en mediteren

Dat brengt me op de 2 manieren waarmee ik mijn leven op gevoel ondersteun. Dat was mijn dagboek en mediteren. Het schrijven in mijn dagboek, elke ochtend en elke avond, maakt mij meer bewust van die beslissingen, mijn afwegingen en mijn gevoel daarbij.

Opschrijven van gevoel en emoties blijft moeilijk

Het opschrijven van je gevoel en je emoties is moeilijk. Maar het proberen geeft al een heleboel lucht en ruimte. Ruimte voor reflectie en introspectie. Dit blijf ik dan ook doen. Ook als ik weer meer apparaten op mijn lichaam stop om van alles te meten.

Hetzelfde geldt voor meditatie. Dit deed sinds een aantal maanden al dagelijks. Het voelde op sommige dagen (lang niet altijd) dat het bewust leven op gevoel en intuïtie hier ook een verdieping in bracht. Al is het doel van mediteren, in de vorm dat ik het doe, om gedachten, gevoelens en emoties te observeren. 

Zonder daar een mening over te hebben. Dat is al lastig genoeg.

De inzichten komen dan ook niet tijdens het mediteren, maar vaak daarna. Later op de avond. Of juist de volgende ochtend. 

Soms moet ik mijn brein en mijn onderbewuste wat meer ruimte geven. 

PS. Ruimte in je hoofd en je agenda is dus belangrijk. Al is het niet direct effectief en doelmatig. In dat licht is de nieuwe dienst van Google wel interessant. Het heet Goals. Je kan tegen Goals zeggen dat je bijvoorbeeld 3 keer per week wil hardlopen. Goals gaat dan in je Google agenda kijken naar vrije ruimte. Het plant dan je 3 hardlooptrainingen in je agenda (bron).

Je zou kunnen zeggen: “Waar is mijn eigen vrije wil?” Of: “Wat heerlijk, dat Google me helpt om mijn doelen te behalen.”

Google Goals

Screenshot van Google Goals. Die dienst integreert met je Google agenda.

Doelmatig leven dan?

Google helpt je dus om je doelen te behalen.

Is op gevoel leven iets anders dan doelmatig leven? Dat vraag ik me weleens af. Als je doel bijvoorbeeld is om 3x per week te sporten. Maar als je na een dag werken thuis komt en je hebt totaal geen zin in sporten.

Wat doe je dan?

Voor mij werkt het heel erg goed om doelen te hebben. Ik heb mezelf bijvoorbeeld als doel gesteld om 1 keer per week een training Olympisch Gewichtheffen te doen. Ik ben er (nog) niet heel goed in en daarom ben ik minder geneigd om het te doen. Ik ga dan liever een gewone Crossfit training doen of hardlopen.

doelmatig leven

Nog zo’n voorbeeld. Als je doel is om gezond te leven, moet je dan altijd streng voor jezelf zijn? Of mag ik mezelf af en toe verwennen. Zoals hier met een heerlijk Vietnamees broodje. 

Wat is nu wijsheid? Moet ik elke dag doen wat ik leuk vind of juist hoe ik mijn doelen kan behalen. Ook houden sommige doelen in dat ik dingen moet doen die ik minder leuk vind?

Volgens mij is het een mix. Het is niet volledig het ene en ook niet het andere. Doe waar jij je goed bij voelt (en realiseer je soms dat je dingen moet doen die minder leuk zijn). 

Nu dan?

Hoe gaat het nu verder? Het was een leuk project. Steeds meer realiseer ik me dat niet alles meetbaar is. Denk aan dingen als dromen, je onderbewuste, sociale relaties of inzichten die je krijgt door psychedelica.

Aan de andere kant heb je mensen binnen quantified self die de quote van Peter Drucker aanhalen: “Wat wordt gemeten, dat ga je verbeteren”. Voor mij zit het daar tussen in. Ik vind de film Limitless wel een goed voorbeeld.

[let op: hierna volgt een spoiler]

De hoofdrolspeler heeft op een gegeven moment geen pil meer nodig om superslim te zijn. Hetzelfde geldt, wat mij betreft, voor zelfmetingen. Je moet het doen om je eigen intuïtie te kalibreren. Als je steeds beter kan voelen, bijvoorbeeld:

  • hoeveel je hebt gegeten
  • of je hard genoeg sport
  • of je goed genoeg hebt geslapen

Dan gebruik je technologie om beter te voelen en je intuïtie te verbeteren. Het beste van beide werelden. Zeker als je af en toe stopt met dingen meten. 

Als je dat zo voelt. 

3532_4c8a45c47825b_3532

Voorkant van het boek. Passend bij leven op gevoel. 

Recensie boek ‘Leve de Vrijheid’

Toen ik dit project deed, moest ik denken aan het boek  ‘Leve de Vrijheid’ van Tom Hodgkinson. Een bijzonder boek, daarom een recensie. Wat vond ik er van, wat heb ik er van geleerd en wat ga ik met die nieuwe kennis doen?

Ik moet zeggen, het is af en toe best vergezocht. In het boek haalt Hodgkinson regelmatig middeleeuwse schrijvers of filosofen uit de oudheid aan om zijn punt te maken. Zeker in het begin had ik daar wel moeite mee. Maar als je daar doorheen prikt dan kun je er toch best veel nuttige dingen uithalen.

De kern van het boek is eigenlijk dat de mens is vergeten om simpel te leven en te luieren. Ik moest denken aan de komiek John Cleese die het had over het nut van uit het raam naar buiten turen.

Schrijver Tom Hodgkinson

Tom Hodgkinson is een journalist, schrijver en oprichter van de blog Idler. Idler is een platform van de ideeën die in het boek staan. Artikelen kun je lezen, maar ook online cursussen kun je volgen. Bijvoorbeeld van Tom Hodgkinson zelf ook over hoe je zelf meer kan luieren.

Ten opzichte alle boeken en blogs die ik lees en alle podcasts die ik luister is dit wel een fijne tegenhanger. Het gaat niet om je loopbaan en productiviteit, maar om verveling en lekker niets doen.

Even een andere blik. Best verfrissend voor me, aangezien ik al veel met die andere dingen bezig ben.

Kritiek op maatschappij

Hodkinson is behoorlijke kritisch op de maatschappij in zijn boek. Vier dingen die er voor mij persoonlijk uitsprongen zijn deze. Schuin gearceerd staan daarachter mijn gedachten erbij.

  • Bedrijven en media hebben baat bij angst. Angst is prima voor de status-quo waarin zij zoveel mogelijk winst kunnen maken. Is dit zo? Helpt het als je stopt met het volgen van het nieuws? Misschien iets voor een volgend experiment.
  • Werk, rust en spel; bij alles komen beeldschermen kijken. Als je werkt zit je achter je computer. Zit je in de trein dan zie je overal schermen. Kom je thuis dan ga je eten achter je televisie. Ga je naar de sportschool dan zie je nog overal schermen. 
  • Nieuwe technologie heeft altijd veel beloftes, maar dat valt altijd tegen. Ik geloof in nieuwe gadgets en technologie. Ik denk dat de Hodgkinson hier te cynisch is. 
  • Negeer de overheid. Tja. Een anarchie lijkt me nog geen goede vorm om in samen te leven. 

Tuinieren, houthakken, spelen en experimenteren

Wat ga ik doen nadat ik dit boek heb gelezen? Het meest effectief om iets te leren is om er echt iets mee te gaan doen. Dit ga ik (meer) proberen te doen:

  • Leer zelf dingen te maken en te repareren. Maak jezelf niet afhankelijk van anderen.
  • Begin een moestuin. Wordt onafhankelijk van supermarkten en leer de natuur beter kennen.
  • Ga vaker de natuur in. Wandelen, fietsen of mountainbiken. Dat is echte aardse ontspanning.
  • Houthakken. Een Chinese wijsheid is: als je verlichting zoekt, ga dan hout hakken of water dragen
  • Blijf experimenteren. Net als Permanent Beta, als je blijft experimenteren dan kun je altijd verder en ben je altijd flexibel.
  • Blijf spelen. Volgens Trocchi is de mens het spelen verleerd. Net als Mark Sisson volgens de primal/paleo gedachte is spel heel belangrijk voor ons als mens.

Kortom, het is een beetje vreemd boek maar het bood mij wel veel handvatten. Hoe ik nog vrijer kan leven en gelukkiger kan zijn. Maar nu eerst even niets doen. Rondluieren is immers het genieten van het leven zelf!

Boek kopen? Doe dat via deze link (en je steunt de blog een beetje). 

Leef jij op gevoel of ratio?

Ben jij iemand die heel goed naar je gevoel kan luisteren en je intuïtie kan volgen? Heb je manieren om dat goed te doen? Wat werkt voor jou, is dat ook stilte, mediteren en het schrijven in een dagboek? Of denk jij dat leven op je gevoel een achterhaald ‘hippy’ ding is?

Laat een reactie achter! 

Direct Meer Energie en Focus -
met 9 Simpele Hacks

Download de GRATIS cheatsheet en ontdek hoe je vandaag nog Meer Energie en Meer Focus kunt krijgen (+ Kortingsvoucher, Receptenboek en meer)
JA, dat wil ik!

Comments

  1. Elke

    Al een geluk dat je dit niet gepost hebt op 1 april 😉 Een experiment waarin je een maand niet gaat experimenteren op een blog over experimenten.

    Maar: goed idee wel 🙂 Ben benieuwd wat je hiervan gaat leren!

  2. Jodha

    Hoi Peter,

    ik herken me hierin.

    Mijn theorie is dat wanneer er ruis op je systeem zit je niks met de feedback/metingen bent. Intuïtie is voor mij niks anders dan feedback maar als op dat systeem ruis zit kan je het ook niet vertrouwen.

    Wanneer ik mijn intuïtie en mijn gevoel zou betrouwen dan blijf een chronische onderschatter. Door af en toe te meten kan ik mezelf hercalibreren. (= de ruis uit mijn systeem halen)

    Momenteel volg ik deze manier van denken die ik beschreef in http://extratijd.be/gedragsverandering/zin-en-onzin-meten/

  3. Marlies

    Hallo Peter,

    Leuke blog. Dank je wel.
    En? Hoe beviel jou die maand?
    Daar ben ik dan wel benieuwd naar…

    Groeten,
    Marlies

Leave a Comment